تاریخچه پیدایش ورزش های رزمی و انواع سبک های این هنر
تاریخچه پیدایش ورزش های رزمی و انواع سبک های این هنر

تاریخچه پیدایش ورزش های رزمی و انواع سبک های این هنر
ورزش های رزمی چیست؟
اصطلاح هنرهای رزمی به همه سیستم های مختلف آموزشی برای رزم که مرتب یا منظم شده اند گفته می شود. به طور کلی، این سیستم ها یا سبک های مختلف همه برای یک هدف طراحی شده اند. شکست فیزیکی مخالفان و دفاع در برابر تهدیدات. در واقع ، کلمه "رزمی" از نام مریخ، که خدای جنگ رومی بود، گرفته شده است.

هنرهای رزمی از کجا منشأ گرفته اند؟
امروزه، هنرهای رزمی اصطلاحی است که نمایانگر انبوهی از سیستم های رزمی، ورزشها، تکنیک های دفاع شخصی و رشته هایی است که می تواند از هنرهای برجسته مانند بوکس، موی تای و Tae Kwon Do تا هنرهای کاملاً درگیر مانند جیو جیتسو برزیل، و جودو. این هنرها همه دارای سنت های غنی هستند که قدمت آنها به دهه ها و گاه قرن ها برمی گردد. کلاس ها و مسابقات هنرهای رزمی وجود دارد. ورزش های رزمی می تواند برای افرادی که در آنها شرکت می کنند فراخوانی، شغل یا یک سرگرمی دوست داشتنی باشد.

بنابراین چگونه از میادین جنگ و میادین دوران باستان به کمربندهای کاراته، لباس فرم کاراته و مسابقات کلاس جهانی امروز رسیدیم؟ پاسخ ساده ای برای این وجود ندارد. ریشه آنچه که اکنون تمرین می کنیم به اندازه هنرهای رزمی است و سابقه مستند همه این هنرهای غنی و زیبا برای یک پست ساده وبلاگ بسیار عمیق است. تاریخچه فاقد سند و مدرکی که محققان هنوز در تلاشند تا آن را جمع کنند ممکن است حتی عمیق تر باشد. اما بیایید نگاهی کوتاه به برخی از مکان هایی که در آن ورزش های رزمی مورد علاقه ما در ابتدا آغاز شده است، بیاندازیم.

آفریقا
خاستگاه ورزش های رزمی در سراسر قاره آفریقا ممکن است به اندازه کسانی که از یونان باستان و چین ثبت شده اند، مستند نباشد، اما تاریخچه آن از اهمیت کمتری برخوردار نیست. و آنچه می دانیم جذاب و پر از طیف گسترده ای از فنون و رشته ها است.

مورخان سنت های کشتی آفریقایی را به سیستم بنی حسن مصر برمی گردانند (که از اوایل 3000 سال قبل از میلاد مسیح با جزئیات در آثار هنری مصر باستان کاوش می شود) اما شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد کشتی مبتنی بر تسلیم یک فعالیت مشترک در میان بسیاری از قبایل غرب بوده است. آفریقا مبارزه با چوب نیز در بسیاری از قبایل یک روش معمول بود و به ویژه در مصر محبوب بود. بسیاری از قبایل نیز هنرهای رزمی مبتنی بر ضربه را تمرین می کردند و به کمال می رساندند، یکی از این هنرها، آنگولو، اساس آنچه در کاپوئیرا تبدیل می شد، وقتی افرادی که این هنر را به عنوان برده به برزیل می بردند ، شکل می گرفت.

یونان
در حالی که هنر مربوط به آن دوره نشان می دهد كه انواع اولیه كشتی در سراسر آفریقا تمایل به طرفداری از درگیری و تسلیم زمینی است، اما یك برداشت دیگر از كشتی كه شامل یك روش استندآپ و پرتاب بیشتر بود، در یونان باستان ظهور می كرد. ورزشکاران یونانی نیز نسخه خاص خود از ضربه زدن را داشتند، که شامل شکل اولیه بوکس، و پانکرات، یک ورزش رزمی بود که شامل حملات دستی بوکس، ضربات، تکنیک های مربوط به مبارزه و تسلیم بود و پیش درآمد هنرهای رزمی مختلط امروزی محسوب می شود. کشتی، بوکس و پنکراسیون همه اتفاقات بازی های اصلی المپیک بود. برخلاف ورزشکاران امروزی که با لباس های ورزشی، لباس کاراته و دستکش مناسب ورزش می کنند، ورزشکاران باستانی برهنه تمرین می کردند و می جنگیدند.

هند
هنرهای رزمی چنان بخشی اساسی از فرهنگ تاریخی هند بود که حتی اشاره به عمل آنها در متون سانسکریت باستان معروف به ودا و در شعر حماسی هند وجود دارد. به عنوان مثال شعر حماسی مهابهاراتا شامل شرح مفصلی از نبردی است که با مشت های قوی، لگد و زانو به سبک بوکس انجام شده است.
سبک های رزمی هند تأثیر زیادی در پیشرفت هنرهای رزمی مدرن مانند سیلات، باندو و کای داشت. عناصر آن فنون ضربه گیر اولیه را می توان در موی تای مدرن نیز یافت. هنوز بخشی اساسی از بسیاری از سیستم های آموزشی در ورزش های رزمی در سراسر جهان است، از جمله کاراته و معنای عمیق پشت سیستم کمربندهای کاراته.

چین
هنرهای رزمی باستان چین و Shuai jiao (کشتی چینی) برای اولین بار هزاران سال قبل از میلاد، در زمان سلسله شیا آغاز شد. بوکس چین را می توان از دوره 1122 و 255 قبل از میلاد به سلسله ژو بازگرداند. مورخان معتقدند که این هنرها ابتدا برای اهداف دفاع شخصی هم برای سربازان و هم برای شکارچیان ساخته شده است.
اولین اسناد تاریخی چینی که به تئوری هنرهای رزمی اشاره دارد، سالنامه بهار و پاییز از قرن 5 قبل از میلاد است. این همچنین اولین بحث در مورد هر دو روش "سخت" و "نرم" است. به نوبه خود، فلسفه دائوئیست و دیدگاه های آن در مورد سلامتی و تناسب اندام نیز تا حدودی در تکامل هنر تأثیر داشته است. این ترکیب با معرفی ورزش های رزمی هندی با آگاهی از یوگا در این منطقه منجر به تفکری می شود که متون مهمی از هنرهای رزمی و فلسفه مانند هنر جنگ جنگ سان تزو را تولید می کند. اولین معبد شائولین در سال 495 میلادی تأسیس شد.

ژاپن
در حالی که هنوز یک سنت قرن هاست، کاراته در مقایسه با رشته هی دیگر، هنری نسبتاً جوان است. این اولین بار در قرن 17 در منطقه اوکیناوا و با استفاده از تعدادی از تکنیک های هنرهای رزمی باستان چینی به عنوان الهام اصلی ایجاد شد. پس از صدها سال به عنوان یک پدیده نسبتاً محلی، کاراته در قرن 20 به سرزمین اصلی ژاپن وارد شد. از آنجا، آن را به سرعت محبوبیت در سراسر جهان به دست آورد ، تبدیل شدن به هنر محبوب، با کمربند کاراته، لباس کاراته، فرم، و نظم، که ما می دانیم.

تاریخ هنرهای رزمی
مردم باستان از هر نوع که درگیر جنگ و شکار بودند. بنابراین، هر تمدن در یک نسخه از هنرهای رزمی مشترک هستند یا با همه مبارزات خاص خود مبارزه می کنند. هنوز هم بیشتر مردم با شنیدن اصطلاح هنرهای رزمی به آسیا فکر می کنند. همراه با این، در حدود سال 600 پیش از میلاد تجارت بین هند و چین رونق گرفت. اعتقاد بر این است که در این مدت اطلاعات مربوط به هنرهای رزمی هند به چینی ها و بالعکس منتقل شده است.طبق افسانه ها ، یک راهب هندی به نام بودی دارما انتقال چان (چین) یا ذن (ژاپن) به چین را هنگام انتقال به جنوب چین تسهیل کرد. تعالیم وی به فلسفه های هنرهای رزمی مانند فروتنی و خویشتنداری که تا امروز نیز ادامه دارد، وام بسیاری داد. در حقیقت، برخی از آنها آغاز ورزش های رزمی شائولین را به بودیهارما نسبت داده اند، گرچه این ادعا توسط بسیاری بی اعتبار شده است.

انواع ورزش های رزمی
به طور کلی ، ورزش های رزمی را می توان به 5 دسته متمایز تقسیم کرد: سبک های ایستاده یا ضربه ای(تهاجمی_تدافعی)، سبک های زمین زدن یا پرتابی، سبک های وابسته به سلاح، سبک های کم تأثیر یا مراقبه ای و MMA (سبک ورزشی ترکیبی). در کنار این، ظهور MMA باعث شده است که در سال های اخیر سبک های مختلفی با هم مخلوط شوند تا حدی که بسیاری از دوجوها مانند گذشته به نظر نمی رسند. صرف نظر از این، در زیر برخی از سبک های شناخته شده وجود دارد.

سبک های ایستاده یا ضربه ای(تهاجمی_تدافعی)

بوکس
کاراته
کراو ماگا
کونگ فو
کیک بوکسینگ
ته کو دو
سبک های مبارزه زمینی یا گلاویزی
جیو جیتسو برزیلی
سامبو روسی
تیراندازی
کشتی
سبک های زمین زدن یا پرتابی

آیکیدو
جودو
هاپکیدو
شوای جیائو
سبک های وابسته به سلاح

لایدو
کالی
کمپو
سبک های کم تأثیر یا مراقبه ای

باکوآژانگ
تایچی
سبک های مبتنی بر چی گونگ

MMA
جیت کان دو
نینجوتسو 
 

چهره های مشهور در هنرهای رزمی
افراد زیادی هستند که از راه های قابل توجهی در ورزش های رزمی سهیم بوده اند. در اینجا فقط نمونه ای از آنها آورده شده است.

ایتوسو آنکو: آنکو (1831-1915) به دلیل فعالیت های خود با ایجاد کاتاها و فرم های ساده برای دانشجویان با پیشرفت کمتر، "پدربزرگ کاراته" شناخته می شود. از این طریق و بیشتر، وی به دلیل کمک به هنر برای کسب مقبولیت بیشتر در این زمینه، اعتبار وی شناخته می شود.

هلیو گریسی: گریسی در ژانویه 2009 میلادی در سن 95 سالگی درگذشت. او مخترع جیو جیتسوی برزیلی محسوب می شود، زیرا تعالیم جودو را گرفته و قدرت و قدرت بیشتری را برای آنها ایجاد کرده است.
رویس گریسی: پسر هلیو، رویس گریسی، از چهار تورنمنت اول UFC سه برد. این به جهانیان نشان داد که هنری که پدرش، جیو جیتسوی برزیلی، ابداع کرده بود، چقدر موثر بود. اتفاقاً او این کار را انجام داد، در حالی که وزن او تقریباً 170-180 پوند در تورنمنت هایی بود که محدودیت وزنی نداشت. عملکرد او در این مسابقات اولیه UFC باعث تغییر هنرهای رزمی برای همیشه شد.

دکتر جیگورو کانو: در مدتی که تمام فعالیت های فردی در ژاپن رو به زوال بود (شامل جوجوتسوی ژاپنی بود) ، کانو جودو کودوکان را ابداع کرد با این ایده که ممکن است روزی به اندازه کافی جریان اصلی باشد و به یک ورزش تبدیل شود و از این رو کمتر فردی شود. بنابراین، او بسیاری از تکنیک هایی را که خطرناک می دانست در جوجوتسو حذف کرد و سرانجام، رویای او محقق شد. در سال 1910 میلادی، جودو به یک ورزش شناخته شده تبدیل شد.

بروس لی: بروس لی بیش از توانایی اش برای بازی در فیلم های معروف و مجموعه های تلویزیونی، مهم بود. او همچنین در زمینه هنر مبتکر بود و متوجه شد که چیزهایی که مثر نبودند باید برای تکنیک های موثر کنار گذاشته شوند. او بنیانگذار هنر   Jeet Kune Do  بود، سبکی که برای زندگی در خارج از مرزهای دیگر سبک های رزمی سنتی طراحی شده بود. در 20 ژوئیه 1973 میلادی، لی در 32 سالگی در هنگ کنگ درگذشت. علت رسمی مرگ وی ادم مغز بود، که ناشی از واکنش به داروی مسکن بود.

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
Email:
وبسایت:
نظر:
Captcha