تاریخچه دوچرخه سواری در جهان و ایران همراه با معرفی انواع دوچرخه
تاریخچه دوچرخه سواری در جهان و ایران همراه با معرفی انواع دوچرخه

تاریخچه دوچرخه سواری در جهان و ایران همراه با معرفی انواع  دوچرخه و بخشهای مسابقات و قوانین

 

در عصری که ما در آن زندگی مي کنيــم اکثر کارها ماشينی شده است و در مقابل، فعاليت هاي بدنی مختصر و کوتاه گرديده است.

در این شرایط وسیله ای که بتواند انسان را سریع تر به مقصد برساند و موجب تحرک جسمی نیز باشد مورد توجه قرار می گیرد. در اینجا وسیله ای به نام دوچرخه بســیار کار ساز است. دوچرخه وسیله ای ساده، سبک و انفرادی است که هم برای رفت و آمد سریع تر و هم به منظور تفریح و سرگرمی و ورزش به کار می آید.

تاریخچه دوچرخه در جهان

در سال 1690 اولین دوچرخه سوار به جهان معرفی گردید . او یک فرانسوی به نام سیوراک بود 

اولین فرد در تاریخ که سوار بر دوچرخه شد، یک فرانسوی به نام سیوراک (sivrac) بود. سیوراک، در سال 1690 میلادی دوچرخه‌ای چوبی ساخت که شاخه‌هایی عمودی بر روی چرخهای آن قرار داشت و هر دو چرخ به وسیله یک چوب افق به هم متصل می‌شد. این دستگاه، پنجه رکاب نداشت و حرکت آن به کمک فشار دادن پاها بر روی زمین صورت می‌گرفت. اهالی پاریس، دوچرخه سیوراک را اسب چوبی عنوان داده بودند. 

اسب چوبی گرچه تعجب مردم پاریس را برانگیخته بود، چندان مورد استقبال قرار نگرفت و فقط فروشندگان دوره‌گرد بودند که برای حمل بار از آن استفاده می‌کردند.

استفاده از وسایل نقلیه‌ای که دارای دو چرخ بوده و نیازمند حفظ تعادل از سمت شخص سوار روی آن هستند، به عنوان وسیله‌ای برای جابجایی در حدود اوایل قرن 19 بازمی‌گردد. درباره‌ی اختراع دوچرخه داستان‌های متعددی وجود دارد که اعتبار هیچ‌کدام تأیید شده نیست. 

در سال 1834، آهنگری اسکاتلندی به نام مک میلان برای دوچرخه پنجه رکاب اختراع کرد تا دیگر احتیاجی به فشار پا بر روی زمین نباشد. مک میلان دوچرخه خود را به تدریج و طی پنج سال چنان کامل کرد که می‌ توانست تا 22 کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. خود مک میلان نمایشهایی هم برپا می‌کرد تا به مردم ثابت کند که وسیله نقلیه او چه اندازه مطمئن و بی‌خطر است. دوچرخه مک میلان اکنون در موزه لندن نگهداری می‌شود.

نخستیــن مسابقه دوچرخه سواری درسال 1868 در محلی به نام هندون در انگلستان انجام شد. در سال 1877 اولین اتحادیه ملی دوچرخه سواران در انگلستان تأسیس شد.  پایه های فـدراسیون بین المللی دوچرخه سواری در سال 1900 با تأسیس اتحادیه بین المللی دوچرخه سواری ریخته شد و مرکز این اتحادیه در شهر پاریس بود.

تاریخچه مختصر دوچرخه سواری در ایران

براي اولين بار در دوران قاجاريه كاركنان سفارت انگليس دوچرخه را به ايران آورده و از آن به عنوان يك وسيله استفاده نمودند مردم در آن زمان استفاده كنندگان را بچه شيطان لقب داده و احتمال دخالت جن و پري را در حركت اين وسيله مطرح مي نمودند. اولين فردی كه در ايران با ايجاد مغازه دوچرخه و كرايه دادن اين وسيله آن را به مردم شناساند حسين آقا شيخ است كه در خيابان شمس العماره اقدام به اين كار نمود و پس از آن فردی مسيحی بنام داديک دومين مغازه دوچرخه فروشی را تاسيس كرد.

در سال 1324 اولین باشگاه دوچرخه سواری در ایران تأسیس گردید و در سال 1325 فدراسیون دوچرخه سواری ایران تأسیس گردید.

اولین مسابقه قهرمانی کشور در سال 1327 در مسیر تهران – کرج و بالعکس برگزار گردید. اولین مسابقه که به صورت تور در ایران برگزار گردید در سال 1338برگزار شد. در این تور مسافت 1350 کیلومتر در مسیر تهران، فیروزکوه، ساری، بابلسر، رامسر، رشت، قزوین و تهران توسط دوچرخه سواران طی گردید و آقای جاسم زاده به مقام قهرمانی رسیــد.

اولین ورزشکار دوچرخه سوار ایرانی که در سال 1951 به مسابقات بازی های آسیایی هنـــد اعزام گردید آقای جاسم زاده بود.

معرفی انواع دوچرخه

1- دوچرخه استقامت که اصولاً سنگین تر از دوچرخه های مخصوص سرعت در پیست می باشد.
2- دوچرخه جاده معمولاً بین 8 تا 13 کیلو گرم است.
3- دوچرخه سرعت که از فیبر کربن ساخته می شود، 3 کیلوگرم وزن دارد و حداکثر وزن آن به 6 کیلو گرم می رسد.
4- دوچرخه های مخصوص به نام سایکلو کراس که نسبت به بقیـه کمی سنگین تر است و برای مسیر با مانع است.
5- دوچرخه های استایر، که مخصوص پیســت موتـور است و وزن آن 7 تا 5/7 کیلو گرم است.
6- دوچرخه مسـابـقات کوهستان که حدودأ 10 تا 12 کیلو گرم است.
7- دوچرخه مخصـوص مسـابـقـات (BMX).
8- دوچرخه الکتـروباتیـک مخصوص مسابقه الکتروباتیـک.
9- دوچرخه مخصوص مسابقــات سایکل بال (فوتبال با دوچرخه).
10- دوچرخه تاندوم که دو نفره است و وزن آن 12تا 15 کیلو گرم است.

 

وسايــل شخصـي مورد نيـاز براي دوچرخه سواري:

پيراهن، شـورت، دستکـش، عينک، کلاه و کفـش

پيراهن و شورت دوچرخه سوار: از جنس خاصی است که حالت آيـروديــنـامـيــکی را تشديد کرده و امکان افزايش عملکرد دوچرخه سوار را در سرعت بالا تأمين مي کند.

دستکـــــش: زير آن معمولاً چرم و جير و روي آن به وسيلــه ی نخ های ابريشــم و به صورت توری می باشد.

کفش دوچرخه سواران: کفش دوچرخه سواری از جنس فايبر گلاس فشرده می بــاشد که ديگر احتياجی به فنر ندارد و پل های مخصوص آن مربوط به پمجه رکاب مي شود که نام مخصوص آن لوک مي باشد.

کلاه: کلاه دوچرخه سواريی بر دو نوع است يک نوع حالت آيروديـــناميــکی داشته که جنس آن فايبــر گلاس ساست و نوع ديگر از چرم بوده که ديگر مورد مصرف ندارد و ابعاد مختلف به خود می گيرد.

بخشهای مختلف دوچرخه سواری

 برای برگزاری مسابقات دوچرخه سواری بخشهای مختلفی وجود دارد مثل دوچرخه سواری جاده ای، دوچرخه سواری پیستی، دچرخه سواری خارج از مسیر، دوچرخه سواری کوهستانی، که این بخشها هر کدام به شیوه های مختلی مانند گروهی، استقامتی، تایم تریل، صعودی و غیره برگزار میگردد.

قوانیــن دوچرخه استاندارد

مقررات اتحادیه بین الملل دوچرخه سواری (Usi ) اندازه های زیر را برای دوچرخه مسابــقات تأکید نموده است:

1- حداکثر طول دوچرخه 185 سانتی متر
2- قطر طوقه جلو حداقل 5 و حداکثر 70 سانتی متر
3- حداقل قطر طوقه عقب 55 سانتی متر
4- فاصله میل توپ تنه تا مرکز چرخ جلو حداقل 54 و حد اکثر 65 سانتی متر
5- فاصله محور میل توپ تنه از سطح زمین حداقل 24 و حداکثر 30 سانتی متر
6- حداکثر عرض فرمان 50 سانتی متر
7- حداکثر طول زیــن 5/27 و حداقل 24 سانتی متر


 

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
Email:
وبسایت:
نظر:
Captcha