جزئیاتی مختصر درباره تاریخچه و مدل کفشها
جزئیاتی مختصر درباره تاریخچه و مدل کفشها

جزئیاتی درباره کفش

اجزاء کفش

کفش‌ها دارای اجزای گوناگونی هستند که چند مورد از اجزای اصلی شامل:

رویه کفش، زیرپاشنه‌ها، پاشنه، لایه تخت بیرونی، کف‌های داخلی قابل تعویض، ساق پوش

مغزی: باریکهٔ چرمی نوار مانند که میان زیره و رویه کفش دوخته می‌شود.

توکاری: کاغذ یا مقواهایی که برای کلفت نشان دادن زیره، میان کف و زیره کفش چسبانده می‌شود.

تاریخچه کفش

کفش چرمی

قدیمی‌ ترین کفش چرمی جهان متعلق به آذربایجان و شهر تبریز با قدمت تاریخی ۵ هزار و ۵۰۰ سال است که هم‌اکنون در موزه ارمنستان نگهداری می‌شود.

نخستین کفش در ایران

با استفاده از نقش برجسته‌های باقی مانده، مادها از نخستین اقوامی ایرانی بودند که از نوع کفش خود تصاویری را به یادگار گذاشته‌اند. پاپوش مادها از پوست حیوانات ساخته می‌شده و از طریق بندهایی که از شلوار آویزان بود محکم به پا بسته می‌شد.
پس از آن، هخامنشینان نیز همانند دیگر اجزای پوشش خود برای کفش نیز اهمیت بالایی قائل بودند. بر حسب آثار به جای مانده از دوره هخامنشی، کفش شاهان این امپراتوری بزرگ در تخت جمشید قرمز رنگ بوده، در حالی که معماری‌های خشتیِ لعابی شوش، کماندارانی را نشان می‌دهد که کفشهایی زرد رنگ به پا دارند. مشخصه مهم پاپوش هخامنشی در این بوده است که تمام پا را تا مچ دربر می‌گرفته و از طریق سه ردیف بَند در جلو بسته می‌شده است.

کفشهای سنتی ایرانی

امروزه به دلیل گسترش سریع جوامع انسانی و وارد شدن مد به کشور، دیگر به مانند گذشته کفش‌ های بومی و سنتی محبوب نیستند. بخش اعظمی از این نادیده گرفته شدن، به دولت مردان و بخش دیگری به مردم باز می‌گردد. بازده مالی بالا، تنوع و جذابیت‌ کفش‌ های امروزی دیگر جای را به عرضه کفش‌ های بومی که ریشه در تاریخ و فرهنگ مردمان این مرز و بوم دارد، باز نمی‌گذارد. با این حال، در زیر انواع پاپوش ایرانی را معرفی می‌کنیم:

                                              گیوه                                      نعلین      

                                            چاروق                                     چموش   

 

کفشهای سنتی سایر کشورها

لیلی‌فوت چینی: این کفش‌ها مربوط به چین هستند و با توجه به اینکه داشتن پاهای کوچک معیار زیبایی محسوب می‌شد، این کفش‌ها اغلب کوچکتر از اندازهٔ پاهای معمولی بوده‌اند.

صندل مصری: این نوع صندل ها که قدمت آن‌ها به ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، دو نوع بوده‌است یکی نوک تیز و دیگری ساده.

پادوکای هندی: این نوع کفش قدیمی‌ترین نوع کفش هندی‌ها به‌شمار می‌رود و زمان استفادهٔ آن‌ها به قبل از دورهٔ راما و ودا بازمی‌گردد.

کفش یونانی: این کفش‌ ها که به صورت لاانگشتی بوده‌اند، توسط سربازان و مردان آزاد استفاده می‌شده‌است که قدمت آن به ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح باز می‌گردد.

انواع کفشها

کفش‌ ها را می‌توان به روش‌ های مختلفی دسته‌بندی کرد. این کفش ها در انواع و طیفهای مختلف، شخصیتها ی گوناگون در طرح های مردانه، زنانه و بچه گانه ساخته می شود ما در این فسمت به شما چندین مدل و دسته بندی از کفش ها را به شما معرفی میکنیم.

کفشهای معمولی، راحتی و صندل ها

این مدل کفش ها با بیشترین کارایی برای استفاده روزمره و عمومی یا رسمی افراد مختلف ساخته می‌شوند مانند: کفش آکسفورد، کفش دربی، کفش سگک دار، کفش قیصری، کفش رویه کوتاه، کفش کلارک، کفش پاشنه بلند، کفش کف تخت، نعلین، دمپایی، صندل، چکمه

کفشهای ورزشی

این دسته کفش‌ها به گونه‌ای ساخته می‌شوند که امکان فعالیت‌های بدنی و انجام ورزش‌های مختلف را فراهم می‌کنند.

کفش کشتی، کفش استوکدار یا فوتبال، کفش کوهنوردی، کفش پیاده روی و دو، کفش اسکیت، کفش بولینگ، کفش دوچرخه سواری، کفش اسکی، کفش های ورزشهای رزمی و غیره

کفشهای خاص

کفش ایمنی، کفش طبی، کفش باله، کفش ماهواره ای
 

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
Email:
وبسایت:
نظر:
Captcha