تاریخچه کامل از ورزش رزمی بوکس و حرکات آن
تاریخچه کامل از ورزش رزمی بوکس و حرکات آن

بوکس، مشت ‌زنی یا باکسینگ یکی از رشته‌ های ورزش رزمی است که در آن دو نفر با ضربات مشت در دو نوع آماتور و حرفه ای، با یکدیگر مبارزه می‌کنند. بوکس تاریخچه ‌ای طولانی در کشور یونان دارد. البته بوکس مدرن در واقع از کشور آمریکا سرچشمه می‌گیرد و یکی از قویترین و کارآمدترین رشته‌های رزمی است. در حال حاضر بوکس به‌عنوان کشنده ترین و قویترین هنر رزمی در جهان به شمار میرود. مسابقات این ورزش معمولا با ناک اوت به پایان میرسد و به‌ همین دلیل مسابقات آن از خشونت بسیار بالایی برخوردار است. بوکس یکی از مفید ترین ورزش های رزمی جهان برای سلامتی به شمار میرود. هنرآموزان این رشته برای حرفه ای شدن لازم است تمرینات روحی و استقامتی زیادی داشته باشند. بوکس یکی از خطرناک ترین ورزش ها است.

تاریخچهٔ بوکس

 

مسابقه ورزش بوکس به ‌طور رسمی در ششصد و هفتاد و هفت سال پیش از میلاد مسیح در بیست و سومین بازی المپیک در هاین که نخستین نبرد این ورزش است شروع شده و «ابراستوس» اهل سمیرنا در این مسابقه فاتح و قهرمان شناخته شد.

این‌ که قدیمی‌ ترین نبرد بوکس به چه نوع صورت گرفت و چگونه با یکدیگر می‌جنگیدند معلوم نیست. چنان‌ که در تاریخ روم ذکر شده‌ است که طرفین مشت‌های خود را به چرمهای خامی محکم بسته و سعی می‌کردند که با ضربات محکمی از این مشت‌های سخت و سنگین حریف را از پای درآورند. البته این مسابقات بدون رعایت وزن بدن انجام می‌شد.

ملائکوماس که پدرش نیز چهل و پنج سال پس از میلاد مسیح فاتح بوکس و قهرمان المپیک گردیده بود، عموم رقیب‌های خود را تنها با فن ( نه با زور و قدرت ) مغلوب می‌ساخت. مسابقه‌ هایی که بدین صورت وقوع می‌یافت بدون انقطاع بود و دائماًّ در میدان‌های مسابقه یک ورزشکار با قهرمانان آماده به نبرد بوده و هرکس که از بین تماشاچیان داوطلب مسابقه بود دست خود را بلند می‌کرد. ملائکوماس قهرمان رومی که در اکثر نبردهای ورزشی بدین نوع فاتح می‌گردید بالاخره در یک مسابقه که حریف او کشته شد به شهرت بسزایی دست یافت. در این مسابقه‌ ها قهرمانان دوره امپراتوری روم دست‌های خود را با وسیله ای شبیه به دستکش که روی آن میخ‌ های محکم فولادی کوفته شده بود مجهز می‌کردند و نیز یک نوع دستکش مخصوص دیگر که از چرم‌های سخت و محکم تشکیل شده بود در دست می‌گرفتند و مسابقه را شروع می‌کردند. این مسئله که با استفاده این دستکش‌ها در هر مسابقه یکی از دو طرف حتماً سخت مجروح یا مقتول می‌شد، سبب منسوخ شدن برگزاری مسابقه‌های بوکس بدین نحو گردید. در واقع بازی بوکس با از بین رفتن مسابقه‌های المپیک توأم گردیده و در سال ۴۰۰ بعد از میلاد قهرمانان ورزش‌های مختلف بوکس را به کلی فراموش کردند.

مقارن با آغاز قرن هیجدهم مجدداً ورزش بوکس شروع شد. پس از ایجاد بوکس به این صورت یکی از استادان ورزشکار انگلیسی موسوم به چک بروکتون در سال ۱۷۴۹ در مسابقه‌ای که داور قوانین و دستورات مخصوص وضع کرد وسعت میزان مسابقه و عده اشخاصی که حق ورود به محوطه میدان بازی را داشتند معلوم کرد؛ ولی هنوز این بازی به‌ طور رسمی معمول نشده بود و در هر جا که مشت زن‌ها مسابقه می‌دادند پلیس آن‌ها را متفرق می‌ ساخت.

در قرن هیجدهم با اینکه انواع ورزش‌ها در انگلستان بحد اعلای ترقی خود رسیدند اما قهرمانان بسیاری به این دلیل که تصور می‌شد برای پیروزی در بوکس یکی از داوطلبان حتماً بایستی کشته یا سخت مجروح گردد بوکس را ورزش خطرناکی تلقی می‌کردند، و اهمیتی به این ورزش نمی‌دادند.

«جون جاکسون» که از استادان بوکس قرن هیجدهم بود تدریجاً بوکس را رسمی‌کرد و چون خود استاد بی نظیری بود در هر مسابقه مبالغ هنگفتی عاید او گردید زیرا از همان موقع جوائز سنگینی برای قهرمانان این فن معین شده بود. این شخص نخستین مشت زن و قهرمان عصر خود بود و توانسته بود این ورزش را در دنیا رواج دهد.

 

 

در سال ۱۸۳۵ جمس پورله ورزشکار انگلیسی این ورزش را به آمریکا برد؛ ولی پیشرفت آن به قدری سریع بود و به اندازه‌ای آمریکایی‌ها به این ورزش راغب بودند که در سال ۱۸۶۰ یعنی ۲۵ سال پس از ورود این ورزش در آمریکا جون سن هیس آمریکایی توانست در سرزمین انگلستان که این بازی وضع شده و قرن‌ها قهرمانان دنیا از آن مملکت بوده‌اند فاتح گردد و در تمام دنیا بی‌ رقیب باشد.

با آن که جک بروگتون مدت‌ ها بود که دست کش مخصوص بوکس را اختراع کرده بود ولی بیش از یکی دو مورد آن را به کار نبرده بودند و در اکثر مسابقه‌ها با مشت گره شده و بدون دست کش با یکدیگر می‌جنگیدند از همین جهت مدت مسابقه و دوره آن خیلی طول می‌کشید طویل‌ ترین دوره‌ای بوکس که در سال ۱۸۲۴ در ۲۳ ژوئیه بین قهرمانان آمریکایی میکه مادن و بیل هایس انگلیسی در انبرگ انگلستان انجام شد. این مبارزه جمعاً شش ساعت و سه دقیقه به طول انجامید.

ورزش بوکس با وضعیت کنونی از سال ۱۸۹۰ یعنی پس از آنکه مارکیز کوئینزبری قواعد جدیدتری وضع کرد و استعمال دست کش بوکس را رسمی‌ کرد شروع شد. او مدت هر دوره بوکس را سه دقیقه و فواصل بین دورها را یک دقیقه معین کرد و چون این دستور می‌توانست نتیجه نیکویی برای ورزیدن و رفع خستگی بشود از طرف عموم ورزشکاران دنیا قبول شد و طریقه ای که کینز معین کرده بود متداول و مرسوم گردید.

برای اولین دفعه مسابقه با وضع جدید در سال ۱۸۹۲ در هفتم سپتامبر در ارولئون بین جون سولیوان آخرین قهرمان مشت‌ زن بدون دست کش که قهرمان تمام آمریکا بود و جوانی بیست و شش ساله موسوم به جمس می‌کوربت که او نیز آمریکایی و از رقیب خود دو سال کوچک‌ تر بود انجام و پس از ۲۱ دوره (راند) مبارزه قهرمان قدیم دنیا که بدون دستکش عنوان و مقام عجیبی پیدا کرده بود مغلوب قهرمانی شد که با دستکش بوکس را آموخته بود.

پس از گذشت چندین دهه از ورود بوکس به آمریکا این ورزش جزو رده محبوبترین ورزش‌های آمریکا قرار گرفت و از این سو پای مافیا به این ورزش بازگردید تا جایی که در سال ۲۰۱۱ این ورزش با انتقال مالی سالیانه ۶۸۲ میلیارد دلار در رده ۲ پر مبادله‌ ترین ورزش‌های جهان پس از اسب دوانی قرار گرفت.

تاریخچهٔ بوکس در ایران

 

در متون ادبی پارسی، از مشت زنی یاد شده‌است ) برای مثال گلستان سعدی (؛ حال این که آن مشت زنی به چه مقدار به ورزش بوکس امروزی شبیه بوده‌ است نیاز به بررسی دارد. معروف است که هوارد باسکرویل از آمریکا که به عنوان مدرس کالج آمریکایی (مدرسه مموریال) در تبریز منصوب شده بود، نخستین کسی است که ورزش بوکس را به ایران آورد. او بعدها با مشروطه‌ خواهان ایران همراه شد و در جریان جنبش مشروطه و تلاش برای شکستن محاصرهٔ تبریز در این شهر به همراه جمعی از مشروطه طلبان جان خود را برای دفاع از مشروطه و مردم ستمدیده ان دیار نثار ایران و ایرانیان نمود...... شایان ذکر است در دوره‌ای که نفت در ایران کشف شد و مهندسین و کارگران اروپایی وارد ایران شدند و با مسابقه برگزار کردن بوکس باعث آشنایی بیشتر مردم با این ورزش شدند سال‌هایی که صنعت سینمای ایران ترقی کرد جوانان روی پرده سینما این ورزش را دیده و با خود تمرین می‌کردند چند نفری هم که در آن سال‌ها برای تحصیل به خارج رفته بودند با این ورزش آشنا شدند. در سال ۱۳۱۴ یک مهندس اهل چک اسلواکی موسوم به فایت که مأمور ایران در کمپانی اشکودا در تهران شده بود وارد ایران شد. فایت یکی از قهرمانان معروف سنگین وزن اروپا بود و یک بار هم ماکس شملینگ آلمانی را مغلوب کرده بود. چند نفر از علاقه‌ مندان در آن دوران نزد او مشغول به تمرین شدند که آقایان ناطقی (محصل مدرسه نظام) و استوار زنگنه پور از جمله این افراد بودند.

در همین سال‌ ها در بعضی از شهرهای ایران جوانان به این ورزش آشنا شدند برای مثال در مشهد منوچهر مهران و حسین بنایی و چند نفر دیگر نزد یک نفر آلمانی مهندس برق به تمرین این فن مشغول بودند.

از سال ۱۳۱۸ که به دستور رضا شاه مسابقات قهرمانی کشور رشته‌ های مختلف ورزشی شروع شد تا سال ۱۳۲۴ این ورزش جزء برنامه نبود. علت اصلی نبودن وسائل و مربی و نبودن مقررات لازم بود. بالاخره در سال ۱۳۲۳ این ورزش مورد توجه اداره تربیت بدنی واقع شد و برای اولین دفعه به‌ طور رسمی جزء برنامه مدارس و دانشکده‌ ها شد. این مسابقه با وسائل و قضاوت آمریکایی‌ ها و «محمد پور» و «عبدالله نادری» انجام شد. در سال ۱۳۲۴ برای اولین بار با کمک اولیای ارتش آمریکایی مقیم ایران و با واگذاری مقدار کافی وسائل و قضاوت و لوازم مورد احتیاج مسابقه دستجات آزاد انجام شد.

در المپیک ۱۹۴۸ لندن که ایران برای نخستین بار در المپیک شرکت داشت. بوکسورها نیز به مسابقات اعزام شدند که به موفقیتی دست نیافتند. بوکس در ایران پس از فعالیتی ۳۴ ساله با پیروزی انقلاب تعطیل شد. البته هیچ قانون یا فرمان رسمی یا فتوای مذهبی مشخصی مطرح نشد. این رشته در سال ۱۳۶۸ دوباره راه‌اندازی شد و احمد ناطق نوری که چندین سال نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، ریاست فدراسیون آن را بر عهده گرفت؛ اما همچنان مورد بی‌توجهی مسئولان حکومت قرار داشته ‌است، به ‌طوری ‌که تنها پخش مستقیم تلویزیونی این رشته به دیدار فینال وزن ۹۱- کیلو بازی‌های آسیایی دوحه بین علی مظاهری و حریف سوریه‌ ای بازمی‌گردد. به گفتهٔ احمد ناطق نوری که تا سال (۱۳۹۵) ریاست فدراسیون را بر عهده داشت مقامات عالی جمهوری اسلامی از جمله سید علی خامنه‌ ای رهبر جمهوری اسلامی و حسین‌ علی منتظری قائم مقام سابق رهبری با این رشته مخالف بوده‌ اند هرچند دستوری مبنی بر ممنوعیت آن نداده‌اند: «ایشان خامنه‌ ای یکی دو بار از اینکه بنده در بوکس هستم گلایه کردند و به اخوی ما گفتند که این احمد آقای شما چرا رفته بوکس را گرفته‌است. من به ایشان گفتم به ایشان بگویند اگر حرام است من دیگر انجام نمی‌دهم. یک بار هم در یک جمع عمومی گفتند من نمی‌دانم این آقای ناطق مجوز فدراسیون بوکس را از کجا گرفت. چون ممنوع نشده بود که مجوزش را بگیرم. یک عده بی‌خودی ۱۰ سال تعطیلش کرده بودند. آقای منتظری گفته بود: «این چه ورزشی است؟ وحشی‌ گری است. ببندیدش.» یک عده آمدند بستند. فتوا هم نداده بود. در یک جمعی گفته بود.
این مبارزات رومی بعدها در المپیادهای باستان منسوخ شده و دستکش های چرمی محکم جایگزین آن دستکش های سنگی و سیمی شد. مسابقات رسمی ورزش بوکس در 677 سال قبل از میلاد حضرت مسیح و در 23مین بازی المپیک اولین رقابت های خود را آغاز کرد که در پایان بوکسور اهل سمیرنا بنام ابراستوس به مقام قهرمانی رسید. در قرن 18، سن برنادن یک کشیش ایتالیایی ورزش بوکس را که تقریبا فراموش شده بود برای جایگزینی مسابقات شمشیربازی که تلفات زیادی را داشت دوباره احیا کرد.

ورزش بوکس روز بروز در حال پیشرفت بود و در سال 1890 توسط مارکیز کوئینزبری قانونمند شد و برای مبارزان استفاده از دستکش بوکس الزامی شد و اولین مسابقات با قواعد و قوانین جدید در سال 1892 بود، جایی که در پایان جمس می کوربت به مقام قهرمانی رسید.

زمان مسابقه بوکس

در کلیه مسابقات جهانی و المپیک و دیگر مسابقات رسمی وقت مسابقه سه دوره (روند) سه دقیقه ای تعیین شده که بین هر روند یک دقیقه استراحت خواهد بود. در مسابقات دو جانبه تعداد دوره ها به همین ترتیب خواهد بود .لیکن در صورت توافق طرفین می توان در 4 دوره 3 دقیقه ای یا 6 دوره 2 دقیقهای مسابقه را انجام داد. هر شرکت کننده مجاز است یک نفر کمک و یک نفر دستیار داشته باشد که او را هنگام استراحت بین هر روند تر و خشک کند.

ابعاد و اندازه رینگ بوکس و دیگر لوازم آن

رینگ در تمام مسابقات باید به شرح ذیل باشد :1- اندازه رینگ بوکس حداقل 4٫90 متر در 4٫90 مترو حداکثر 6٫10 در 6٫10 متر مربع است. 2- کف رینگ باید مسطح و محکم و اقلا 50 سانتیمتر از لبه خارجی طنابها به بیرون ادامه داشته باشد. 3- کف رینگ باید با نمد یا لاستیکی به قطر حداقل 1٫50 و حداکثر 1٫90 سانت پوشیده شود و روی آن پارچه برزنتی محکمی بطوریکه نمد یا لاستیک و تمام سطح رینگ را بپوشاند کشیده شود. 4- سه رشته طناب اطراف رینگ به ضخامت حداقل سه سانتیمتر و حداکثر 5 سانتیمتر باید کشیده شود بطوریکه فاصله طنابها از کف رینگ به ترتیب 40 و 80 و 130 سانتیمتر باشد. طنابها باید در هر سمت در محل متساوی با پارچه ای به عرض 3 الی 4 سانتیمتر متصل باشد.

 

 

نکاتی در مورد امتیازات مسابقه

1- تعداد ضربات – ضرباتی که مطابق قانون و بدون دفاع به هدف اصابت نماید. 3- حمله و روش صحیح بوکس لازم است کاملاً مورد نظر باشد. 3- ضربات خطا و غیر فنی حساب نمیشود 4- در موقعی که داور وسط خطا را دیده و تذکر میدهد در صورتی که از سه بار بیشتر تکرار شود امتیاز کسر شود توسط داورها ضربات صحیح بایستی با مشت بسته و با سطح جلو چهار انگشت و یا چهار بند دست زده شود. 5- محل صحیح ضربات جلوی صورت و طرفین آن, جلوی بدن بالاتر از کمربند و طرفین ضربه زده شود, روی ساعد و بازو و دستکش امتیاز نخواهد داشت. نسبت به اتفاقات آنی تصمیم داور وسط قطعی است و در غیر این صورت کمیته مسابقات تصمیم لازم را میگیرد.

محل بوکس

محل مسابقه بوکس، سکوی مشت‌ زنی یا رینگ نام دارد که محوطه ‌ای چهارگوش، معمولاً حدود یک متر بالاتر از سطح زمین است که اطراف آن با سه یا چهار ردیف طناب موازی محصور است.

این سکوها معمولاً از چهار طرف توسط چهار ردیف طناب با فاصله ۳۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ سانتیمتر از زمین پوشیده شده‌اند. قطر طناب‌ ها یک اینچ ( ۲.۵۴سانتی متر ) و روی آن توسط پارچه نرمی یا لاستیک پوشانده می‌شود. اندازه استاندارد رینگ بوکس آن از داخل طناب‌ها ۶٫۱۰ × ۶٫۱۰ متر مساوی با ۲۰ ×۲۰ فوت و از خارج ۸ × ۸ متر مساوی با ۲۶ × ۲۶ فوت است.

کف محوطه بوکس بایستی با تشک پوشانیده و روی تشک را نیز با برزنت محکم شده و توسط طناب به کف محوطه بسته شود.

فواید ورزش بوکس برای بدن:

رشد عضلات

در ورزش بوکس، شما با یک مشت زدن، تمام عضلات بالا‌تنه و پایین‌ تنه را درگیر می‌کنید و سپس عقب‌ نشینی کرده و به اطراف حرکت می‌کنید. اگر می‌خواهید به حجم عضلات خود اضافه کنید، بوکس بهترین انتخاب است. بوکسرها با سوزاندن چربی‌های اضافه خود، بدنی سفت و عضلاتی محکم پیدا می‌کنند.

 

چربی‌ سوزی

بوکسرها ورزشکارانی خوش‌اندام هستند و چربی بسیار کمی دارند. یکی از دلایل کم بودن چربی در این ورزشکاران این است که بوکس ورزشی مبتنی بر گروه‌های وزنی می‌باشد. در چنین ورزشی، شرکت‌ کنندگان باید با افرادی مسابقه دهند که هم ‌وزن‌ شان هستند. بنابراین هدف ورزشکاران این است که در سبک‌ ترین گروه وزنی ممکن قرار بگیرند.

فواید ورزش بوکس برای قلب و ریه‌ها

بوکس یک ورزش سخت است و حسابی از بدن – به ویژه قلب و ریه‌ ها – کار می‌کشد. یک دقیقه استراحت میانِ راندهای مسابقۀ بوکس حتی برای نفس تازه کردن بازیکنان هم کافی نیست. تمرکزی که بر روی ضربات مشت مکرر وجود دارد باعث می‌شود تا در طول زمان سیستم قلب و عروق شما تقویت شود. هرچه ریه‌ ها و قلبتان در وضعیت بهتری باشند، سلامتی کلی ‌تان نیز بهبود می‌یابد. وقتی قلب و ریه ‌ها قوی ‌تر می ‌شوند، خون نیز بهتر در سراسر بدن پمپاژ می‌گردد و این بر روی زندگی روزمره‌ تان اثر می‌گذارد. بدن‌ تان بعد از تجربۀ استرس و تقلای جسمانی نظیر بالا رفتن از پله‌ ها، سریع‌ تر ریکاوری می‌شود. از دیگر فواید ورزش بوکس می‌ توان به بهبود خواب و کاهش خطر حملات قلبی و سکته مغزی اشاره کرد.

مضرات ورزش بوکس

 

همانطور که قبلا اشاره کردیم شاید تمرین های بوکس بی خطر باشند اما مسابقات حرفه ای بوکس چندان بی خطر نیستند و دریافت هر ضربه ای از طرف بوکسورها به یکدیگر بی آسیب نخواهد بود.

بسیاری از مشت زنان حرفه ای در هنگام مبارزه با ضربات وارده دچار آسیب از ناحیه سر خواهند شد که این صدمات می تواند شکستگی استخوان سر، فک، صورت دندان ها و آسیب به بافت مغز باشد و یا گاهی در هنگام بازنشتگی و کهولت سن دچار بیماری پارکینسون شوند.

بسیاری از مشت زنان از ناحیه پائین کمر اقدام به وارد کردن ضربات قدرتی می کنند که به آن دسته افرادی که از بیماری های کمر مانند دیسک کمر رنج می برند انجام ورزش بوکس پیشنهاد نمی شود، زیرا می تواند باعث شدید بیماری ایشان شود.

در ورزش مسابقات بوکس احتمال شکستگی دندان، دنده ها و خونریزی داخلی وجود دارد و در برخی مواقع با وارد شدن ضربات به چشم دچار صدمه در قسمت شبکیه چشم و یا خونریزی در این قسمت شوند.

خیلی از مشت زنان پس از بازنشسنگی به علت وارد کردن و دریافت ضربات مشت که در گذشته داشته اند دچار التهاب مفاصل انگشتان و یا آرتروز می شوند باید خاطرنشان کرد که در مسابقات حرفه ای بوکس که از وسایل و تجهیزات حمایتی مانند کلاه بوکس و .. استفاده نمی شود احتمال آسیب دیدگی بسیار است اما در مسابقات آماتوری استفاده از وسایل حمایتی در هنگام مسابقه از الزامات می باشد.


چگونه بصورت اصولی ورزش بوکس را شروع کنیم؟

۱- پیوستن به یک باشگاه بوکس خوب:

اگه شما باشگاهی میخواید که وابسته به سازمان ملی بوکس باشه پس به باشگاهی برید که فقط و فقط مختص بوکس باشه نه باشگاهی که ورزش های مختلفی توش انجام میشه.

2 – صحبت با مربی

مربی علاوه بر اینکه تجربه هایش را در اختیارتان قرار می دهد می توانید از وی در مورد ساعات تمرین کردن و هزینه و روش های تمرین سؤال کنید.

3 – بررسی وضعیت اعضای باشگاه

باشگاه مورد نظر شما باشگاهی هستش که در تمامی سطوح عضو داشته باشه. به مرور زمان با بیشتر شدن مهارت هاتون به دنبال حریفای جدیدی برای تمرین خواهید بود.

4 – آشنایی با مفاهیم پایه

قبل از شروع به کار کردن با مربی بهتره با بعضی از قوانین و اصطلاحات این رشته آشنا بشید. لازم نیست کاملا همه اصطلاحات رو یاد بگیرید، فقط در حدی که بفهمید بقیه افراد باشگاه راجع به چی صحبت میکنند.

10 تا از بهترین بوکسورهای دنیا :

 

۱- محمد علی کلی

 

 

 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۲- سانی لیستون
 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۳- هنری آرمسترانگ
 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۴- شوگر ری رابینسون
 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۵- مایک تایسون

 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۶- جولیو سزار چاوز

 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۷- فلوید می ودر

 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۸- ویلی پپ

 

.......................................................................................................................................................................................................................................................

۹- جو لوییس

 

...................................................................................................................................................................................................................................................


۱۰- روبرتو دوران

 

ارسال نظر
نام و نام خانوادگی:
Email:
وبسایت:
نظر:
Captcha